Zo lang het hier nog steeds een “rommeltje” is blog ik tijdelijk hier: http://sabedoria-ineke.blogspot.com/

Na meer dan een maand wachten is het dan zo ver. Ik kan inloggen op mijn web-log.
Dan ben je er nog niet want alles en dan ook alles is weg. De lay out, de teksten, de archieven, foto’s kortom ALLES.

Men heeft beloofd dat alles weer terug komt, maar dat kan wel even duren.
Om de zaak een beetje toonbaar te maken ben ik even aan het freubelen gegaan.
Maar oh wat een klus, alles werkt anders, maar goed, met een beetje geluk
kom ik er wel weer uit op den duur.
Op zich niet erg want ik had toch al plannen om de lay out te veranderen,
maar ik was er nog niet aan toe.
Nu maar afwachten tot alle bestanden weer boven water komen en daarna zien we wel weer.

Wat een gedoe allemaal.
Langzamerhand komt alles wel weer tevoorschijn.
Maar het is nog een heel gepuzzel (voor mij dan) hoe alles werkt.
De heren van weblog waren zo vriendelijk even mijn
zijkolommen een invulling te geven.
Dank u wel erg aardig.
De rest moet ik zelf weer “even” doen.
Nou ja, de winter is nog lang zullen we maar zeggen
en het is ook weer een uitdaging.
Maar ik leef erg mee met de mensen die met weblog op een redelijk
eenvoudige manier konden bloggen.
Die hebben er het zweet van op de bovenlip denk ik.
Ik ga voorlopig nog even door op

http://sabedoria-ineke.blogspot.com/

tot ik hier alles weer een beetje naar wens heb.
Daarna maak ga ik kiezen waar ik wil blijven.
Weblog heeft wel meer mogelijkheden dan blogspot.
De tijd zal het leren.

Nou nou, het heeft wat voeten in de aarde bij weblog.
On line, off line, inloggen, niet inloggen.
Nergens meer te vinden enz.
Nou ja, in ieder geval zijn alle berichten van de afgelopen jaren weer terug.

Na heel lang wachten kan ik dan zomaar weer eens inloggen.
Nou ja, proberen dan maar weer.
Er is nog hoop want veel web-logs zijn weer in de lucht, inclusief de archieven.
Zou het dan toch?
Tot het moment dat alles weer normaal draait hier zit ik nog maar
even op http://hermanenineke.waarbenjij.nu/
Mijn oudje dus weer van stal gehaald.
Niet dat er veel te vertellen is op het moment.
Ik ben erg druk aan het kettingen rijgen dus even geen tijd
voor internet.
Mijn creaties plaats ik op mijn sieraden hyves:

http://di-ina.hyves.nl/

Even een voorproefje??

Afgelopen winter zijn we voor de 13e keer in Goa geweest.
Wat met een charter van 2 weken begon breidde zich langzaam
uit tot een overwinter periode van 5,5 maand.
We hebben het altijd erg naar onze zin gehad, maar hebben
toch besloten om deze winter niet naar Goa te gaan en om te beginnen
een winter thuis te blijven.
Mocht de x93weg wezenx94 kriebel ineens komen dan zien we wel weer.
In ieder geval even niet meer naar Goa. We zijn min of meer uitgekeken.
Maar ja, India is zo groot, er zijn nog zat andere plaatsen die we
willen zien. Kerala hebben we gezien. Delhi niet te vergeten.
Dat is altijd een feestje om daar een paar dagen te zijn.
Natuurlijk gaan we dat ook missen.
\Maar nu is het tijd voor iets anders, maar we weten nog niet wat. Enx85..we moeten niet weg!!!
Een winter thuis kan ook leuk zijn. Eindelijk de Kerstboom weer eens in de kamer.
Het appartement waar we de laatste winters met veel plezier hebben
gewoond is inmiddels al verhuurd aan iemand anders voor een langere
periode, dus de eigenaar ook weer blij.

Zomaar even een plaatje voorzien van de achtergrond van het weblog.
Tenminste…..dat hoop ik dan maar. Het verandert zo af en toe wel eens.
Dit zijn oude foto’s van Sint Maartensvlotbrug.
Daar ben ik geboren en heb er tot mijn 18e jaar gewoond.

Er komt schot in de zaak, maar oh wat een ellende nog om alles te veranderen.
Heb je eenmaal een achtergrond veranderd, dan duurt het een uurtje eer het te zien is.
Kan liggen aan het feit dat er nog druk gewerkt wordt bij weblog enzo
we houden de moed er in.
De archieven en plaatjes zouden t.z.t. ook weer terug komen dus hoop
ik dan mijn vaste lezers straks ook weer terug komen.

En weer verder met freubelen.
Verander je links wat, dan staat het rechts enz.
Maar, ik houd moed (nog wel)

Gisteren was Lieke de hele dag bij ons. Mooi weer, dus er op uit.
Opa bracht ons naar de Texelse boot. Natuurlijk op de boot eerst wat gedronken en de overbekende gevulde koek er bij. Daarna naar buiten op het bovenste dek. Op Texel aangekomen namen we de bus richting Ecomare. Eerst een rondje Texel, dus hadden we heel veel te zien onderweg. Schaapjes, koetjes, bootjes, we hadden het er druk mee. We kwamen bij Ecomare net op tijd om het voeren van de zeehonden te zien. Daarna hebben we binnen de vissen bekeken, later weer terug naar de zeehondjes. Lekker wat gedronken en weer terug met de bus. Weer een rondje over het eiland. Op de boot zijn we buiten gebleven want er is veel te zien.
Opa stond ons in Den Helder weer op te wachten.

Thuis nog even snel een broodje en in bed. Daar kreeg pop het hele verhaal te horen natuurlijk dus duurde het even voor ze sliep. Om 4 uur voorzichtig wakker gemaakt. Nog even gespeeld en het hele repertoire aan kinderliedjes gezongen. IJsje gegeten en toen kwam haar papa. We hebben met elkaar gegeten. Lieke een half bordje macaroni en als toetje deze keer poffertjes…..Niets mis mee toch? Bordje leeg en buikje vol. 
We hebben een heerlijke dag gehad.  

Na wat wikken en wegen hebben we besloten om deze winter niet meer naar Goa te gaan, dus niet meer te overwinteren.
We zijn al voor de 13e keer naar Goa geweest  en beginnen er langzaam een beetje op uit gekeken te raken.
Tijd voor iets nieuws, iets anders. 
Maar wat? Als we zo zitten struinen op internet en van allerlei landen de plaatjes bekijken dan is het wel zo dan India nog steeds de voorkeur heeft. 
Maar India is zo groot, dus hoeft dan niet altijd Goa te zijn.
We laten het vooralsnog even over ons heen komen. Misschien zomaar eens een winter thuis en dan eens voelen hoe dat voelt. Krijgen we op een gegeven moment de kriebel dan is een ticket snel genoeg geboekt en gaan we ergens naartoe.
Dat hoeft dan niet meteen weer voor enkele maanden te zijn. Een paar weken is ook leuk.
en heel misschien dat we ook wel weer eens naar Goa gaan, zomaar even kijken. 
Niets moet en alles mag.